Për vite me radhë, industria e kozmetikës ka përdorur mineralin Talc në pluhurat për fytyrë, tone sysh, pudra dhe produkte të tjera, për shkak të aftësisë së tij për të zbutur, thithur lagështinë dhe për ta bërë teksturën e produkteve më të lehtë për t’u aplikuar. Por ky talc mund të jetë i ndotur me Azbest një substancë natyrore që ndodh në të njëjtën shtresë gjeologjike me talkun dhe që paraqet rrezik serioz për shëndetin.
Pavarësisht që prodhuesit nuk e përdorin azbestin me qëllim, rrënjët minerare dhe mungesa e rregullave strikte bëjnë që fibrat mikroskopike të azbestit të “ngjiten” me talkun. Kur këto pluhura përthithen, për shembull duke i aplikuar në fytyrë, ato mund të çlirohen në ajër, dhe të thithen lehtësisht me ajrin që frymojmë.
Kjo ekspozim i pavullnetshëm ndaj azbestit, edhe në sasi shumë të vogla, mund të jetë shumë i rrezikshëm në afat të gjatë. Azbesti është njohur si kancerogjen, mund të shkaktojë sëmundje serioze si Mesothelioma (kancer i membranave që mbështjellin mushkëritë), kancerin e mushkërive, dhe në raste të caktuara edhe sëmundje kronike të frymëmarrjes.
Pavarësisht këtyre rreziqeve, rregullimi i talkut në kozmetikë shpesh mbetet i pamjaftueshëm. Testet që përdoren zakonisht për të “verifikuar” mungesën e azbestit si difraktimi me rreze X, nuk janë gjithmonë të ndjeshme mjaftueshëm për të zbuluar fibrat më të holla e më të rrezikshme. Si pasojë, produktet që tregohen si “talc-free” ose “pa azbest të dukshëm” mund të jenë ende të kontaminuara.
Edhe pse nuk ka prova që çdo produkt me talk është i rrezikshëm dhe as që azbesti përdoret me qëllim, fakti që ekziston mundësia e kontaminimit e bën përdorimin e kozmetikës me talc një bast me shëndetin. Konsumatorët duhet të jenë të informuar, të kontrollojnë etiketat dhe të preferojnë produkte që deklarojnë qartë “pa talc/pa azbest”, ose të zgjedhin alternativa të sigurta (p.sh. me bazë bimore).
